Probiotyki: szczep i dawka ważniejsze od hasła
Dwa preparaty zawierające bakterie z tego samego rodzaju nie muszą działać jednakowo. Wyniki badań nad konkretnym szczepem nie przechodzą automatycznie na wszystkie pozostałe.
Nazwa probiotyku składa się z kilku poziomów
Przykładowo oznaczenie Lacticaseibacillus rhamnosus GG zawiera rodzaj, gatunek oraz oznaczenie szczepu GG. Sam napis „Lactobacillus” nie identyfikuje szczepu wykorzystanego w badaniu.
W praktyce efekty probiotyków mogą być specyficzne dla szczepu i dawki, dlatego przenoszenie wyników na cały rodzaj bakterii jest nieuzasadnione.
CFU nie jest rankingiem skuteczności
CFU (jednostki tworzące kolonie) opisują liczbę żywych mikroorganizmów zdolnych do wzrostu w określonych warunkach. Większa liczba CFU nie musi przekładać się na większą korzyść zdrowotną. W mieszance kilku szczepów łączna liczba CFU nie mówi, jaka liczba przypada na każdy szczep. Nie można więc porównać dawki badanego szczepu z deklaracją całej mieszanki, jeśli producent nie podaje ilości osobno.
Jaki szczep?
Skuteczność badano dla określonych szczepów, a nie automatycznie dla wszystkich bakterii o zbliżonej nazwie.
Ile CFU?
Liczbę trzeba odnieść do szczepu, badanej populacji i zastosowania.
Na jaki moment?
CFU zadeklarowane przy produkcji i pod koniec okresu trwałości nie muszą być takie same.
Nie każdy problem ma równie silne potwierdzenie
Badania nad probiotykami różnią się zastosowanymi szczepami, dawkami, długością podawania i grupami uczestników. NIH wskazuje, że wybrane szczepy mogą zmniejszać ryzyko biegunki związanej z antybiotykami, ale nie oznacza to potwierdzonej skuteczności dowolnej mieszanki.
Wnioski odnoszące się do dzieci, osób hospitalizowanych albo dorosłych nie zawsze można przenosić między tymi grupami.
Źródła
- NIH, Office of Dietary Supplements. Probiotics — Fact Sheet for Health Professionals.
- NIH, Office of Dietary Supplements. Probiotics — Consumer Fact Sheet.
- NIH, National Center for Complementary and Integrative Health. Probiotics: Usefulness and Safety.