Witamina D: D2, D3 i wynik 25(OH)D
Dwie formy witaminy D mogą podnosić jej stężenie we krwi, ale nie w jednakowym stopniu. Równocześnie wynik badania nie jest prostą miarą wszystkich możliwych korzyści zdrowotnych.
Co wynika z badań porównawczych?
Ergokalcyferol (D2) i cholekalcyferol (D3) mogą zwiększać stężenie 25-hydroksywitaminy D w surowicy. W wielu badaniach D3 podnosiła 25(OH)D bardziej i utrzymywała podwyższony poziom dłużej niż D2.
To ustalenie odnosi się do markera biochemicznego. Nie powinno być automatycznie zamieniane w twierdzenie o lepszych wynikach klinicznych dla każdej osoby.
25(OH)D opisuje zasoby, ale nie rozstrzyga wszystkiego
Stężenie 25(OH)D jest podstawowym markerem statusu witaminy D. Progi interpretacji różnią się jednak między organizacjami i nie są jednakowo powiązane ze wszystkimi punktami końcowymi zdrowia. NIH opisuje również zmienność wyników między metodami laboratoryjnymi. Niewielkiej różnicy między dwoma pomiarami nie można automatycznie przypisywać działaniu suplementu bez uwzględnienia metody oznaczenia.
| Stężenie 25(OH)D | Interpretacja według FNB/NASEM przytaczana przez NIH |
|---|---|
| Poniżej 12 ng/ml (30 nmol/l) | Zwiększone ryzyko niedoboru. |
| 12–20 ng/ml (30–50 nmol/l) | Możliwa niewystarczająca podaż dla części osób. |
| Od 20 ng/ml (50 nmol/l) | Wystarczający poziom dla większości osób w odniesieniu do zdrowia kości. |
Obecność tłuszczu w posiłku może zwiększać wchłanianie
Witamina D jest rozpuszczalna w tłuszczach. Obecność tłuszczu w jelicie sprzyja jej absorpcji, ale część witaminy D wchłania się również bez tłuszczu w posiłku.
Na poziom 25(OH)D wpływa nie tylko dawka preparatu, lecz także wyjściowy status witaminy D i czas suplementacji.
Powiązane zagadnienia
Źródła
- NIH, Office of Dietary Supplements. Vitamin D — Fact Sheet for Health Professionals. Aktualizacja: 27 czerwca 2025.